Το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν στις ΗΠΑ διενέργησε πρόσφατα έρευνα σε 295 ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία για προβλήματα διανοητικής υγείας με στόχο τη διερεύνηση του πώς θα μπορούσε να προστεθεί η φυσική δραστηριότητα στο θεραπευτικό τους πρόγραμμα.
“Είναι γνωστό πως η φυσική δραστηριότητα μπορεί να είναι αποτελεσματική για τη βελτίωση της ήπιας έως μέτριας κατάθλιψης και διαταραχών άγχους» εξήγησε η Carol Janney, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και επίκουρη καθηγήτρια επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. “Οι τρέχουσες οδηγίες αναφορικά με τη φυσική δραστηριότητα συμβουλεύουν τουλάχιστον 30 λεπτά, πέντε ημέρες την εβδομάδα με στόχο την προώθηση της σωματικής και διανοητικής υγείας, ωστόσο οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες στην έρευνα δεν ακολουθούσαν τη συγκεκριμένη σύσταση”.
Όταν ρωτήθηκαν γιατί δεν γυμνάζονται, περίπου οι μισοί από τους συμμετέχοντες δήλωσαν πως η διάθεση και το άγχος τους αποτελούν εμπόδιο για να ξεκινήσουν μιας μορφής άσκησης, παρότι το 80% από αυτούς γνωρίζει πως η άσκηση μπορεί να αλλάξει τη διάθεση. Οι ίδιοι άνθρωποι δήλωσαν θετικοί ως προς τη συνεργασία με προπονητές στο πλαίσιο της θεραπείας τους και πως με αυτό τον τρόπο θεωρούν πως θα ήταν πιο εύκολο να αυξήσουν τη φυσική τους δραστηριότητα.
“Τα προγράμματα συμβουλευτικής για ανθρώπους με προβλήματα διανοητικής υγείας θα πρέπει να συνδυαστούν με προγράμματα άσκησης που θα ενθαρρύνουν τους θεραπευόμενους να στραφούν προς τη φυσική δραστηριότητα” πρόσθεσε η Marcia Valenstein, καθηγήτρια ψυχιατρικής στο ίδιο Πανεπιστήμιο. “Ένας τρόπος θα ήταν να συμμετέχουν γυμναστές στα προγράμματα συμβουλευτικής ή να υπάρχει συνεργασία των ψυχοθεραπευτών με προγράμματα φυσικής δραστηριότητας της κοινότητας». Από την άλλη πλευρά, οι ψυχολόγοι και οι ψυχίατροι δεν διαθέτουν όλοι την απαραίτητη εκπαίδευση για να μπορούν να συστήσουν τη φυσική δραστηριότητα ως μέρος μιας θεραπευτικής προσέγγισης. Γι’ αυτό και είναι σημαντική η συνεργασία με επαγγελματίες προπονητές που θα μπορούν να κάνουν τις ανάλογες προτάσεις για άσκηση στους θεραπευόμενους.
Ο συνδυασμός της ψυχοθεραπείας και της άσκησης είναι ένα μικρό βήμα προς μια ολιστική θεραπευτική αντιμετώπιση προβλημάτων διανοητικής υγείας και είναι πολύ πιθανό στο μέλλον να χρησιμοποιηθεί η φυσική δραστηριότητα ως ένα σημαντικό κομμάτι της θεραπείας.