Τι είναι η λευχαιμία
Η λευχαιμία είναι ένας τύπος καρκίνου του αίματος ή του μυελού των οστών. Υπάρχουν αρκετοί διαφορετικοί τύποι λευχαιμίας ενώ η λευχαιμία μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια. Ωστόσο οι τέσσερις βασικοί τύποι λευχαιμίας είναι η οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία, η οξεία μυελογενής λευχαιμία, η χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία και η χρόνια μυελογενής λευχαιμία.
Ποια άτομα κινδυνεύουν περισσότερο από λευχαιμία
Η χρόνια µυελογενής λευχαιµία εµφανίζεται συνήθως σε ανθρώπους μέσης ηλικίας (30- 50 ετών) με αυξημένα ποσοστά στους άντρες. Είναι σπάνια σε παιδιά κάτω των 10 ετών και ενήλικες άνω των 70 ετών. Η οξεία λεµφογενής λευχαιµία είναι η πιο συχνή μορφή καρκίνου της παιδικής ηλικίας. Οι ειδικοί έχουν εντοπίσει ορισμένους επιβαρυντικούς παράγοντες που σχετίζονται με τη λευχαιμία:
Η ακτινοβολία: Άνθρωποι που έχουν υποστεί υψηλές δόσεις ακτινοβολίας έχουν αυξημένες πιθανότητες να παρουσιάσουν χρόνια μυελογενή λευχαιμία.
Έκθεση σε χημικά: Ο κίνδυνος λευχαιμίας είναι κατά 20 φορές μεγαλύτερος σε ανθρώπους που εκτίθενται σε χημικά, όπως εντομοκτόνα, διαλύτες και λιπάσματα.
Το κάπνισμα: Τα χημικά που περιέχονται στο τσιγάρο, θεωρείται πως αυξάνουν τις πιθανότητες εμφάνισης λευχαιμίας.
Γενετικοί παράγοντες: Η λευχαιμία είναι 15 φορές πιο συχνή σε παιδιά με σύνδρομο Down.
Ποια είναι τα συμπτώματα της λευχαιμίας
Το κυριότερο από τα συμπτώματα είναι η γενικότερη αδυναμία του οργανισμού. Έτσι, μπορεί να παρατηρηθούν ακόμη:
• Συχνές και επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις
• Πυρετός που παρουσιάζεται χωρίς να συνυπάρχει ίωση ή λοίμωξη
• Μώλωπες χωρίς να έχει υπάρξει σοβαρή κάκωση
• Αιμορραγία από τους βλεννογόνους αδένες, από τα έντερα ή και από το δέρμα
• Πόνος στα οστά
• Ψηλαφητοί και πρησμένοι λεμφαδένες, κυρίως στις μασχάλες, στον τράχηλο και το λαιμό
• Πρήξιμο στους όρχεις στα αγόρια
Πώς γίνεται η διάγνωση της λευχαιμίας
Η διάγνωση της νόσου γίνεται με βάση βιοχημικές και αιματολογικές εξετάσεις που προσδιορίζουν τον τον τύπο και την ποσότητα των κυττάρων του αίματος. Συμπληρωματικές εξετάσεις για να τεθεί διάγνωση είναι η εξέταση μυελού των οστών, ακτινογραφία, αξονική ή/και μαγνητική τομογραφία.
Πώς αντιμετωπίζεται η λευχαιμία
Οι θεραπευτικές επιλογές για τη λευχαιμία είναι αρκετές και ο γιατρός θα αποφασίσει την πιο κατάλληλη λαμβάνοντας υπόψη του όλα τα δεδομένα. Στις πιο συχνές είναι η χημειοθεραπεία και η μεταμόσχευση μυελού των οστών (αυτόλογη, κατά την οποία χρησιμοποιείται ο μυελός του ίδιου του ασθενή, ή αλλογενή, κατά την οποία λαμβάνεται μυελός των οστών από έναν φυσιολογικό δότη). Επιπλέον, εκτός από τη συμβατική χημειοθεραπεία, ο ασθενής με λευχαιμία μπορεί να υποβληθεί και σε ανοσοθεραπεία.
Σε ποιο γιατρό να απευθυνθείτε
Θα πρέπει να απευθυνθείτε σε Αιματολόγο ή/και Ογκολόγο.