Τι είναι η τενοντίτιδα
Τενοντίτιδα ονομάζεται η φλεγμονή στον τενόντιο ιστό. Η φλεγμονή αυτή μπορεί να οφείλεται σε τραυματισμό, είτε σε υπερβολική χρήση του μέλους ή της άρθρωσης ή σε διάφορες ρευματικές παθήσεις, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, το σύνδρομο Reiter και η ουρική αρθρίτιδα. Οι πιο συχνές τενοντίτιδες είναι αυτές του ώμου, του αγκώνα, του αντίχειρα, του ισχίου, του γονάτου και του αχίλλειου τένοντα.
Ποια άτομα κινδυνεύουν περισσότερο από τενοντίτιδα
Αθλητές και άνθρωποι που γυμνάζονται είναι πιο επιρρεπείς στην τενοντίτιδα. Σε σπορ ή αθλήματα που περιλαμβάνουν άλματα η αχίλλειος τενοντίτιδα είναι ένας συχνός τραυματισμός, ενώ η τενοντίτιδα επιγονατίδας είναι συχνή σε παίκτες μπάσκετ και βόλεϊ λόγω του ύψους του άλματος και της προσγείωσης. Οι ορειβάτες έχουν την τάση να εμφανίζουν τενοντίτιδα στα δάχτυλα ή τους αγκώνες και οι κολυμβητές στους ώμους τους. Επιπλέον, πολύ συχνά τενοντίτιδα εμφανίζεται επίσης στους χρήστες των ηλεκτρονικών υπολογιστών, στους πιανίστες και στους χορευτές.
Ποια είναι τα συμπτώματα της τενοντίτιδας
Η τενοντίτιδα συνήθως εκδηλώνεται με πόνο, τοπική δυσκαμψία της άρθρωσης κοντά στον τένοντα που έχει τραυματιστεί και αίσθηση καύσου στην άρθρωση γύρω από τον τένοντα. Ανάλογα με την ένταση του τραυματισμού, μπορεί η περιοχή να πρηστεί και να είναι ζεστή στο άγγιγμα. Ο πόνος της τενοντίτιδας επιδεινώνεται κατά τη δραστηριότητα ενώ όταν η τραυματισμένη περιοχή “κρυώσει” μπορεί να υπάρχει δυσκαμψία εξαιτίας μυικού σπασμού.
Πώς γίνεται η διάγνωση της τενοντίτιδας
Η διάγνωση της τενοντίτιδας γίνεται με κλινική εξέταση από τον γιατρό ο οποίος εάν το κρίνει απαραίτητο μπορεί να συστήσει πιο συγκεκριμένες εξετάσεις όπως ακτινογραφίες, αξονική και μαγνητική τομογραφία ή ακόμη και μικροβιολογικές εξετάσεις για τον αποκλεισμό ειδικών παθήσεων (π.χ. σακχαρώδη διαβήτη).
Πώς αντιμετωπίζεται η τενοντίτιδα
Όσο πιο έγκαιρη είναι η αντιμετώπιση, τόσο πιο αποτελεσματική. Ιδανικά, αν έχετε ενόχληση σε κάποιο τένοντα θα πρέπει να επισκεφθείτε το γιατρό σας στην οξεία φάση καθώς όσο παραμένουν τα συμπτώματα τόσο πιο έντονη γίνεται η φλεγμονή και είναι πιο δύσκολη η θεραπεία της ενώ αυξάνεται η πιθανότητα επιπλοκών (ρήξη). Στις περισσότερες περιπτώσεις η ανάπαυση και η ακινητοποίηση προκαλούν αρκετή ανακούφιση ειδικά όταν η φλεγμονή εντοπίζεται στο γόνατο ή στον αχίλλειο τένοντα. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη βοηθούν τον ασθενή, ιδιαίτερα όταν πάσχουν πολλές αρθρώσεις, ενώ εξαιρετικά ωφέλιμη μπορεί να είναι η φυσικοθεραπεία. Εάν η τενοντίτιδα έχει γίνει χρόνια, η θεραπεία με λέιζερ θεωρείται η καλύτερη επιλογή για την αντιμετώπιση του πόνου. Σε σοβαρές μορφές τενοντίτιδας με ρήξη του τένοντα, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική αποκατάσταση.
Σε ποιο γιατρό να απευθυνθείτε
Θα πρέπει να απευθυνθείτε σε Ορθοπαιδικό.